De politie, uw fietsvriend?

Je zou toch minstens verwachten dat na de invoering van de zone 30 in Antwerpen het verkeer veiliger zou worden? Neen dus. De pas vorige week vrijgegeven ongevallencijfers van de politie van 2018 tonen, helaas pindakaas, het tegendeel. Ze stijgen! Vielen er in Borgerhout in 2009 nog ‘maar’ 143 slachtoffers in het verkeer, zijn dat er in 2018 -hou u vast- 219. De grootste stijging zien we bij de fietsers: van 34 naar 97 fietsslachtoffers!
Wat wil dat zeggen? Er zijn meer fietsers nu, klopt, maar er ontbreekt dan precies toch iets in het verkeersveiligheidsbeleid van de vierde fietsstad ter wereld– en één daarvan is zeker handhaving. Als je ziet dat er zoveel fietsers worden omvergereden, moet het accent dan niet naar het beschermen van die fietsers gaan? De politie stelt trouwens in dat rapport geen ènkele maatregel voor om het aantal slachtoffers weer omlaag te krijgen! Niet te geloven, toch?
Kijk dan eens naar Brussel. Daar focust de fietsbrigade van David Stevens al enkele jaren op beboeten van overtredingen die fietsers en voetgangers in gevaar brengen. Met succes – 80.000 boetes in 2019! Hij zegt daarover: ‘Verkeersveiligheid vraagt om keiharde repressie. Alleen door in hun portefeuille te tasten, zet je mensen echt aan het denken. Preventie hebben we geprobeerd, maar dat werkte niet. We moeten duidelijke grenzen stellen, keihard optreden en daar ook over communiceren. Mensen moeten weten dat ze hun auto niet langer 24 uur foutief geparkeerd kunnen laten zoals vroeger. Ze moeten voelen dat de pakkans fors verhoogd is. Dat de straffeloosheid voorbij is. En wij mogen de greep niet lossen, want dan zijn we vertrokken voor opnieuw meer onveiligheid.

 

Het klinkt stevig, maar toch vind ik dit hoopgevend en inspirerend: een politie die het opneemt voor fietsers en voetgangers en er zo in slaagt om meer verkeersveiligheid en een andere mentaliteit bij autobestuurders neer te zetten, dat kan dus echt. 
Ik zou het graag zien in Antwerpen. Mijn laatste contact met hen was niet bepaald vriendelijk, en eindigde met 58 euro boete voor een, naar mijn oordeel, overtreding die echt geen andere weggebruikers in gevaar bracht. Daarentegen zie ik elke dag flagrante snelheidsovertredingen en gevaarlijk snelle inhaalmanoeuvres in de zone 30, en nog nooit heb ik dàt zien beboet worden. 

 

Nog altijd vind ik het onbegrijpelijk dat in Antwerpen snelheidsovertredingen op de zone 30 noch gecontroleerd noch beboet worden. Er gebeuren wel acties rond ‘asociaal rijgedrag’, met onder andere inbeslagnames van auto’s. Maar dat lijkt maar zeer occasioneel te gebeuren. Boetemarathons voor fietsers daarentegen lijken veelvuldiger te gebeuren, meestal op plaatsen waar de infrastructuur dan nog eens niet is afgestemd op de bewegingen van fietsers: fietsparkeren op het Astridplein, de nieuwe verwarrende lichtenregeling op de Keyserlei, spookfietsen bij gebrekkig gesignaleerde wegenwerken… En zo lijkt het ‘boetebeleid’ van de politie eerder op afdwingen van regels die zonder inzicht in de echte noden van fietsers tot stand zijn gekomen -laat staan met oog op het verhogen van hun veiligheid! 
Waar moet ik mijn bakfiets zetten aan het station? Hoe moet ik rijden als er door de werf geen fietspad is? Trek uw plan, maar de politie staat wel klaar om u te beboeten- dat is het signaal dat ik als fietser nu krijg.

 

Wanneer zien we eens boetemarathons op rijgedrag dat fietsers in gevaar brengt? Dubbel parkeren, parkeren op het fietspad, inhalen in fietsstraten, afsnijden bij het inslaan, inhalen op minder dan één meter afstand… kortom alle gedrag dat fietsers in gevaar brengt? En niet één actietje in een fietsstraat, maar herhaald en langdurig. En tijdens de spits -want dat is echt wel het gevaarlijkste uur, geen duffe donderdagvoormiddag.
Het accent van de politie moet verlegd, wil de stad haar naam als fietsvriendelijk hoog houden en het werkelijk meent met de verkeersveiligheid. Politie, word onze fietsvriend! De Antwerpse fietsers hebben jullie écht nodig.
En doe dat gerust in combinatie met een hoffelijkheidscampagne. Want fietsers zijn steeds met meer en mogen gerust herinnerd worden dat er nog andere weggebruikers zijn en dat fijn samenleven op het fietspad makkelijker zal gaan als ze vriendelijk fietsen. Maar laat het uitgangspunt -en de toon- alstublieft geen wijzend vingertje zijn, maar ‘bescherm de fietsers’! De infrastructuur laat vaak nog in die zin te wensen over dat wat als onhoffelijk wordt gezien geen ‘boertig gedrag’ is maar op te lossen door de fietsinfrastructuur te verbeteren -denken aan ‘spookfietsen’ of wachttijden aan lichten.
Toch lijkt me, de gestegen ongevallencijfers indachtig, waar fietsers overduidelijk slachtoffer zijn en niet de dader, dat andere campagnes prioritairder zijn. Vergis u niet van vijand alstublieft, beste Stad. We wachten bijvoorbeeld nog altijd op de eerste stadsbrede zone 30-campagne…

One thought on “De politie, uw fietsvriend?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.