40 en 1 jaar geen alcohol!

Aha, denkt de lezer misschien: ze wordt 40 en zal eens radicaal gezond gaan doen? Beter nog: ik heb het gezonde al gedaan, een jaar nog wel: de alcohol laten staan!

Eerst een noot vooraf: dit is geen pleidooi voor of poging tot bekering tot een alcoholloos bestaan. Heb jij geen enkel probleem met je alcoholgebruik? Prima! Dan zal wat volgt jou niet inspireren. Maar als ik één iemand kan helpen of inspireren met mijn verhaal over waarom ik zoiets ondernomen heb en wat mij dat gebracht heeft, ben ik al blij.

En ook goed om weten voor je mijn verhaal aanvat: ik stond niet op en greep naar de wodkafles. Ik was een ˋgematigd overmatige drinker’. Ik dronk bijna elke avond 1-2 en in het weekend 3-4-5 stevige gin-tonics of whisky-cola’s. Elke week nam ik me voor eens een weekje niet te drinken. Of een dagje wel, een dagje niet. Maar dat lukte me bijna nooit.

Verslaving vind ik een groot woord, maar ik had een diepe associatie met alcohol als ontspanner, mijn avondlijk drankje was ‘mijn me-momentje’.  Ik kreeg dat maar niet afgeschud, ondanks de negatieve gevoelens die alcohol mij ook gaf. Waar had ik zoal nog last van?

  • Het lastigste vond ik wakker worden met een vervuild en onzuiver gevoel, meteen gevolgd door een ‘oh néé, kak, weer teveel gedronken gisteren’ –schuldgevoel. Een loden kop.
  • Na een zware drink-avond had ik echt heel lelijke katers.
  • Fysiek verschrìkkelijk -mottig, koppijn…- maar vooral mentaal. Ik vervloékte mezelf. Ik durfde niet naar mijn telefoon kijken. Als ik heel zat was, kreeg ik om drie uur ‘s nachts geregeld namelijk zin om een feestje te bouwen en stuurde dan sms-en naar mijn vrienden om NU of MORGEN of volgende week te gaan feesten! Waar ik dan ‘s ochtends NOOIT meer zin in had. Mijn excuses bij deze aan mijn vriendinnen en vrienden in mijn telefoonboek die ik zo nachtelijke dronken berichten heb gestuurd. 🙂
  • Ook op mijn Facebook durfde ik dan niet kijken. Regel één is: NIET Facebooken als je zat bent, maar uiteraard kon mijn ongeremde dronken ik dat niet laten. Ai ai ai, ik heb vele schaamtelijke comments gepost hoor, en ben méér dan één keer ge-de-friend met mijn fratsen.
  • Na zo’n kater moest ik, eind dertig als ik was, ondertussen dagen recupereren. Die schuldgevoelens gingen dan over in angst- en paniekbuien, en vaak zelfs paniek over het leven, mijn kinderen… Ik voelde geregeld, als ik een stevige kater had, pijnlijke knobbels in mijn borsten, en dacht telkens dat ik zéker borstkanker zou krijgen door deze vreselijke gewoonte. En het is wetenschappelijk bewezen dat alcohol echt een héél slecht idee is als je je kansen op borstkanker wil beperken.
  • Ik ben een licht fanatieke loper, ik loop wedstrijden. Ik wil dus in goede conditie zijn en goed voor mijn lichaam zorgen zodat ik optimaal kan presteren. Ik voelde echt aan mijn lopen na die katers dat ik sneller verzuurde / zware benen had, trager recupereerde. En dat effect duurde wel een week. Om dan te zwijgen over de keren dat ik drie weken, nee twee, nee één, nee de dag voor een wedstrijd niet ging drinken; en dat elke keer weer niet lukte…
  • Dat eeuwige onderhandelen met mezelf en dan weer mijn eigen belofte, afspraak met mezelf verbreken, bracht me in een eeuwige spiraal van ‘ge zijt niet goed bezig Bouve’ tot, ‘Ach, ge leeft maar één keer’, ‘Ach ééntje, ‘Ach morgen begin ik echt te goei’…
  • Drinken kost geld, jong. Ik had ergens gelezen dat je gradueel steeds meer drinkt, heel langzaam. Ga zelf eens na: drink je meer dan 10, 15 jaar geleden? Ik wel. Toen ik 25 was dronk ik met een vriendin een fles cava op en dan waren we al zwaar doorgezakt. Op 38 ging echt doorzakken over een fles whisky soldaat maken. 70cl, maar toch. Wow. Op ons hoogtepunt dronken mijn man en ik 1,5 flessen gin of whisky per weekend. En geen goedkope brol van den Aldi, want van Hendricks à 35 euro per fles heb je echt wel minder koppijn! Met uiteraard Fever Tree Tonic erbij, aan 1,40 euro per flesje. Er zijn maanden geweest dat we voor 500 euro dronken. Dat vond ik er dan toch wel over.
  • Ik kon bijna niet meer ontspannen zonder alcohol. Dat vond ik echt lastig. Kinderen ambetant? Drink er ééntje. Feestje? Eerst ene drinken! Zonnige dag? Kom, we poppen een fles open. Telkens het leuk werd wilde ik drinken. Niks mis mee, misschien, maar toch. Ik wilde dat een moment gewoon leuk kon zijn zonder meer, en niet meteen denken aan: hoe snel kunnen we hier een passend drankje bij vinden? Ik wilde dat niet nòdig hebben om relaxed en ontspannen en/of in feeststemming te zijn.
  • Als ik een paar weken echt veel dronk, had ik veel jeuk en uitslag, en een slechte huid. Vaak ook pijn aan mijn knieën. Ontstekingen overal -want van alcohol ontsteekt uw lijf eigenlijk.

Toen ik begin 20 was, ben ik al eens bijna drie jaar gestopt met drinken (en blowen) met het twaalfstappenprogramma van Narcotics Anonymous (dat de Anonieme Alcoholisten ook gebruiken). Ik heb daar goede herinneringen aan -vooral het spirituele aspect en de verbondenheid met lotgenoten, ik heb er diep beseft dat we overal ter wereld hetzelfde voelen en met dezelfde dingen bezig zijn -jong, oud, rijk, arm… En dat het nooit te laat is om opnieuw te beginnen. Het eerste jaar was echt moeilijk, ik was mezelf precies kwijt. Pas na een jaar was ik echt weer ‘in touch’. Ik ben toen -na iets meer dan twee jaar- weer begonnen omdat er één aspect was waar ik maar niet aan kon wennen: het feit dat je elke meeting moet zeggen dat je nooit meer gaat drinken/ drugs gebruiken of je zal ‘eindigen in gevangenissen, inrichtingen of de dood’. Wat een angstperspectief! Ik geloof namelijk wél dat mensen kunnen leren van hun fouten en hun gedrag veranderen. (Onderaan dit bericht weid ik hier nog een beetje over uit)

Ik vertel dit, omdat ik na jaren steeds een beetje meer drinken weer dat gevoel had mezelf kwijt te zijn. Ik was de Fenna die beter zou zijn als ze niet dronk. Ik had het gevoel dat dat drinken teveel denktijd, schijfruimte in beslag nam. Ik wilde mezelf weer terugvinden, zelfs al duurde dat een jaar.

In de laatste week voor ik besliste te stoppen hadden we een literfles Hendricks gekocht in de taxfree. Ik weet het nog, we kwamen terug op een vrijdag. Zondagavond was die fles leeg! Toen dacht ik echt, komaan, ik wil hiermee stoppen. En mijn verjaardag was het weekend erop… Ik ben nogal van de PATSBOEM WE DOEN DAT NU GEWOON.

Ik weet wel -van al die pogingen, nietwaar- dat je de eerste weken echt wat hulp nodig hebt, omdat je er constant mee bezig bent: ‘Ik drink niet vandaag. Ik ga niet drinken. Goed hé, ik drink niet’. Mensen die wel drinken willen het niet over stoppen hebben. Mensen die niet drinken vinden het ook geen interessant onderwerp. En Als je er zoveel mee bezig bent is er het risico dat je er dan teveel van verwacht. Ik ben de laatste jaren meer dan een paar keer een week, maanden gestopt. En dat liep dan mis omdat ik me niet perféct in topvorm voelde na die tijd. Eén depri avondje en ik dacht: ‘hiervoor ben ik niet gestopt met drinken, hé! Ik kan evengoed drinken als dat hier zo zit!’

Advies en begeleiding zocht ik dus. Toevallig vond ik het Britse ‘One Year No Beer‘. Twee kerels, Ruari & Andy, die een ondertussen heel grote community uitbouwden, gebaseerd op positieve psychologie. De Britse ‘no nonsense’-aanpak sprak me enorm aan, en je kan je inschrijven voor een challenge van 30 of 90 dagen. Zoals ik al schreef, een beetje (niet teveel, een beetje 🙂 competitie werkt wel bij mij, dus hoppa! Zo gezegd, zo gedaan! 3 september 2017, gestopt met alcohol drinken!

Was het moeilijk?

Ok, ik moet het wel zeggen: de eerste weken waren niet makkelijk. Ik was er enorm mee bezig. Elke dag hopen dat die huid stralender werd, de spieren strakker, de kop frisser. Terwijl ik na drie weken een hele week koppijn had, bijvoorbeeld.

Wat heeft me geholpen? Zeker de support van ‘One Year No Beer’: elke dag een moedgevend mailtje en een filmpje en ze hebben een heel actieve gesloten Facebookgroep. Wat ook hielp is dat ik elke avond mijn momentje nog had, maar dan alcoholvrij: gin-tonic zonder gin, maar wel in het gin-tonic glas, met ijsblokjes en een citroentje of komkommertje. Op café dronk ik alcoholvrij bier, want na drie spuitwaters komt de spuit uit uw oren.

Het niet drinken op zich is eigenlijk echt makkelijk: niet drinken. Maar het hele mentale errond is het moeilijke deel. Ik besliste toen ook om er geen groot thema van te maken, het niet aan de grote klok te hangen. (Mensen die me kennen weten dat ik normaal wél het ‘grote klok’-type ben 🙂 Ik dronk gexoon niet. Als iemand ernaar vroeg, stak ik daar geen halfuur een parlé over af. En eigenlijk vroeg niemand echt door.

Na twee maanden ongeveer was het geen issue meer. Ik had het beslist, voelde de enorme voordelen voor mijn lichaam en geest en dus was het heel erg makkelijk vol te houden.

Het enige wat moeilijk was, was leren ontspannen zonder alcohol. Maar daar kom ik later op terug, nadat ik de voordelen heb opgesomd!

Wat heeft dat nu opgeleverd qua voordelen?

Ik vind het zelf ongelofelijk.

  • De eerste weken is het nuchter en katerloos wakker worden gewoonweg zalig
  • Ik slaap veel dieper
  • Mijn huid is frisser
  • Ik sta meer ontspannen en tegelijk vrolijker en sterker in het leven
  • Ik ben productiever, creatiever en helderder van geest
  • Mijn jeuk en ontstekingen zijn verdwenen
  • Ik ben een heel jaar niet geblesseerd geweest -ik heb snel ontstoken knieën, en heb een heel jaar kunnen doortrainen zonder last.
  • En dit vind ik echt ongelofelijk: mijn PMS is verdwenen! Ineens merkten we dat hier thuis op. Ik had heel erg last van pms. Wenen, paniekbuien, over-emotioneel, heel snel kwaad en geïrriteerd. Je zegt misschien: ach, dat heeft elke vrouw. Maar ik heb er een paar keer voor bij mijn huisarts gezeten. Ik vond het soms niet leefbaar! Zo’n sombere buien waarin ik mijn leven in vraag stelde… Diepe smart… Echt heftig, en dat duurde soms vijf dagen. En dat bijna elke maand… Mijn man vroeg na enkele maanden: ‘Zeg… dat is wel lang geleden dat gij nog eens zo’n zware bui had?’ Ik zeg: verdorie ja! Dat is WEG!! Echt. Ik heb dat een héél jaar niét gehad! En het is echt sinds ik gestopt ben met drinken.
  • Ik kon ook, en hier schaam ik mij nogal voor, hele boze buien hebben en zeker als ik een kater had kon ik soms echt zwaar en onredelijk mijn geduld verliezen naar mijn kinderen toe. Roepen, een wasmand van de trap smijten… Wel, ook dat: WEG. De eerste maanden was ik gewoon een supergeduldige lieve mama. Ondertussen verlies ik af en toe weer mijn geduld, maar veel minder lang en minder heftig. Ik kan echt zeggen: ik ben emotioneel veel en veel meer in balans nu ik niet meer drink.

En ik kan jullie zeggen mensen: alleen al daarom is het voor mij de moeite om gewoon te kiezen voor een leven zonder alcohol.

  • ik ben niet meer bezig met drinken: wel, niet, wanneer, hoeveel? ik kan gewoon zijn en ontspannen zonder alcohol.

Zoals ik boven al zei: dit vond ik het moeilijkste. Want toegegeven, als je wat stress hebt is het makkelijk: één of twee glazen drinken en ‘t is in orde. Daar heb ik toch naar moeten zoeken. Wat heeft mij geholpen?

  • Elke dag mediteren, tien minuutjes, met Headspace. Ervoor vond ik dat zweverig, nu zweer ik erbij. Als ik wat gestrest raak zegt mijn man: ‘moet gij ni efkes gaan mediteren?’ En echt, ik doe dat en dat werkt echt. Ik herken mezelf niet meer (ík mediteren!?) maar tenminste vergiftig ik mijn lijf niet met alcohol om ontspannen te raken, dus ik heb er vrede mee. Headspace (een app) is ook no-nonsense, geen ruisende watervallen of panfluiten op de achtergrond.
  • Zorgen dat ik om de genoeg tijd ga dansen, lachen, zingen. Dàt heb ik dus nodig om eens goed te ontspannen. Niet keiveel zuipen -dan dansen en brullen- en van een tafel vallen en met een kater wakkerworden. Eigenlijk heb ik enkel het lekker dansen en roepen/zingen nodig. Dat heeft hetzelfde effect. En dan, alleen dan, drink ik weleens een cola. En dan voel ik mij een beetje licht in het hoofd. Zie eens, wat een rebel 😀 Die rebel heeft rond middernacht moëe benen, is altijd voor 01:00 thuis en kan ‘s ochtends keifris opstaan en 15 kilometer gaan lopen, En mijn man moet zich geen zorgen meer maken om drie uur ‘s nachts, of zijn vrouw niet te zat op de fiets is gekropen (want ik schaam me diep, maar dat heb ik meer dan eens gedaan én ook een paar keer serieus gevallen).

En mijn man, wat vond die ervan?

Eerst geloofde hij mij toch niet. Ik stopte om de zoveel weken wel eens weeral. Toen hij zag dat ik het meende, zei hij dat hij me steunde maar het toch ook jammer vond, want hij vond onze drinkmomentjes ook plezant. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat we die momentjes nog zouden hebben, maar dan gewoon zonder alcohol. Maar dat hij dat absoluut wel mocht drinken als hij wou. En weet je wat, hij heeft gewoon drie maanden meegedaan! Dat was zeker een enorme steun, maar hij moest dat niet van mij. Rond nieuwjaar had hij toch eens zin in een drankje. En dan kwam er terug een fles gin in huis. En sindsdien drinkt hij af en toe: soms twee dagen na elkaar, dan weer een paar weken niet. Hij heeft daar geen probleem mee, hij kan occasioneel drinken. Hij heeft niet die neiging zoals ik om er altijd volledig over te gaan. En ik heb er ook geen enkel probleem mee dat hier drank in huis is voor hem of voor bezoek. Ik màg drinken van mezelf, hé. Ik wil het gewoon niet meer.

En wat met tegenslagen en stress, wilde ik dan drinken?

Ik heb op zich geen makkelijk jaar gehad. Ik ben van job veranderd, mijn mama is ziek geworden en ik stel diep in vraag wat ik met de rest van mijn leven wil doen -een échte midlife, zeg maar. 🙂 Ik ben echt blij dat ik er ben voor mezelf, ik kan het niet anders zeggen. Dat zou allemaal veel heftiger en moeilijker en donkerder geweest zijn moest ik nog drinken.

Ik ontdekte, via de OYNB, het boek ‘This Naked Mind‘ van Annie Grace. Dat heeft me ook echt geholpen. Haar verhaal is dat alles wat je denkt dat alcohol doet voor je: ontspanning, plezier, zelfvertrouwen… eigenlijk het tegenovergestelde doet. Het is een vergif. Terwijl we als mens perfect wonderlijk zijn uitgerust met allerlei hormonen en andere snufjes, om alle plezier te beleven, in doses die we aankunnen, en tegenslagen van het leven aan te kunnen. Dat was voor mij een eye-opener. Je doet je eigen fantastische lichaam en geest eigenlijk onrecht aan door het te bedwelmen en vergiftigen met iets heel erg verslavends dat je helemaal niét geeft wat je zoekt. Integendeel. Je kan bijvoorbeeld zeker éven ontspannen van alcohol, maar de dag erna ben je gespannener.

Veel mensen kunnen perfect omgaan met dat vergif en de roes, en voelen zich dan ook aangevallen als je hen probeert te wijzen op een andere waarheid: Alcohol is gewoon de meest schadelijke van alle drugs. Voor je ingewanden, hersenen, de samenleving. Alcohol is zò ingeburgerd. Hoe zou jij het vinden, als op het Kerstfamiliefeestje de lijnen coke op tafel liggen? ‘En geef Jefke van 15 er nu ook maar één, hij is bijna oud genoeg nu hé zeg!’ Wel, het zou gezònder zijn dan alcohol. Ik ga er hier niet te diep op ingaan, omdat ik niemand wil overtuigen of veroordelen, al lijkt het nu wel even zo, toegegeven. Maar dit boek heeft me echt goed geïnformeerd en ook gerustgesteld: het is logisch dat veel mensen, ik ook, moeite hebben om alcoholgebruik te controleren, juist omdat het zo verslavend is. Het vergt echt heel veel zelfdiscipline en zelfcontrole om zo’n goedje gecontroleerd te gebruiken. Dus, een welgemeende proficiat aan allen die het kunnen. Maar ik heb dus geen talent voor matigheid. En voor mij is het zoveel makkelijker en verlossend om er gewoon af te blijven…

Dus kortom: ja, ik heb mezelf teruggevonden, het contact met mezelf hersteld, en een betere moeder, vrouw, vriendin, collega geworden. Ik ben productiever en actiever. Ik lach naar mezelf in de spiegel. Ik heb echt meer plezier in het leven. Laat die tram vier maar rijden!

En wat ik nu ga doen, ene drinken? Hihi, ik wist dat je het zou vragen. Nee, hoewel het mag van mezelf. ik ben op een punt dat ik zeg: dank u, maar nee danku. Ik wil niet. Ik heb geen zin om mijn  hervonden balans die ik jaren kwijt was te riskeren…

Ik ga nog eens zot doen: een jaar geen suiker eten. 🙂

En dan uiteraard, een voor- en na foto! 🙂

Wil je ook stoppen met drinken of er al eens over nadenken? Dit heeft mij geholpen:

Nog een kleine noot achteraf over NA

Ik heb het hierboven gehad over mijn ervaring met NA en AA. Ik wil daar eigenlijk nog een positief einde aan breien. Er is namelijk geen enkel programma dat zo toegankelijk is, wijdverspreid, gebaseerd op ervaring (alle leden zijn zelf ex-drinkers of druggebruikers) en goedkoop. Ik heb jaren ‘meetings gedaan’ – het zijn gewoon open vergaderingen waar iedereen vertelt over zijn gevoelens, soms rond bepaalde thema’s die in de ‘twaalf stappen’ -da’s het therapeutisch raamwerk- voorkomen, zoals bijvoorbeeld ‘eerlijkheid’, ‘machteloosheid’, ‘wrok’, ‘eenzaamheid’…

Ik heb er zoveel geleerd, en vooral zo’n grote verbondenheid gevoeld. In landen waar geen of weinig sociale zekerheid is zijn er enorm veel groepen: Verenigde Staten, Brazilië. Ik ben in Brazilië naar meetings geweest om vast te stellen dat mensen dààr hetzelfde voelen rond al die thema’s als ik hier. Vaak is verslavend gedrag net de pijn van niet-verbonden zijn: je denkt dat je alleen bent met je gevoelens, dat maakt ze groter en dreigender. Beseffen dat we dat allemaal delen, overal op deze bol, haalt de druk van je ketel. Dat was zo sterk, ik ben er echt heel dankbaar voor dat ik dat een paar jaar heb gedaan. Dus ik wil het ook warm aanraden als je zelf denkt dat je wil stoppen met iets verslavends, maar het lukt je niet alleen. Ik ken nog mensen van toen ik in het programma begon, die na 20 jaar nog steeds nuchter/ sober zijn. Vraag het me gerust persoonlijk, of kijk eens op hun website: http://www.na-belgium.org/en/meetings/

6 thoughts on “40 en 1 jaar geen alcohol!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.